Podatek od spadków i darowizn po przekroczeniu terminu

Najbliższa rodzina, czyli małżonek, zstępni, wstępni, pasierb, rodzeństwo, ojczym i macocha, pod warunkiem zgłoszenia nabycia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego. Zwolnienie jest pełne, bez limitu kwotowego. Nie stosuje się go, jeżeli nabycie zostało potwierdzone w akcie notarialnym w sposób przewidziany przepisami, bo wtedy podatek rozlicza notariusz. Poza tą grupą obowiązują kwoty wolne i skala zależna od grupy podatkowej.

Sześć miesięcy, przy czym przy dziedziczeniu termin biegnie od uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku albo od zarejestrowania aktu poświadczenia dziedziczenia. Przy darowiźnie liczy się go od dnia jej otrzymania. Jest to termin materialny, więc jego upływ powoduje utratę zwolnienia. Zgłoszenia dokonuje się na formularzu SD-Z2.

Utrata zwolnienia oznacza opodatkowanie według skali dla pierwszej grupy podatkowej, ale nie zawsze jest to koniec sprawy. Przepisy przewidują sytuacje, w których zgłoszenie po terminie jest skuteczne, na przykład gdy podatnik dowiedział się o nabyciu później i zgłosił je w ciągu sześciu miesięcy od dowiedzenia się, uprawdopodobniając ten fakt.

Tak, jeżeli chce się skorzystać ze zwolnienia, a darowizna nie została dokonana w formie aktu notarialnego. Przy środkach pieniężnych dodatkowym warunkiem jest udokumentowanie ich przekazania na rachunek nabywcy albo przekazem pocztowym. Gotówka przekazana do ręki bez potwierdzenia przelewu to najczęstsza przyczyna utraty zwolnienia. Darowizny od tej samej osoby sumuje się w okresie pięciu lat.

Przy nabyciu w drodze dziedziczenia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku, a przy stwierdzeniu nabycia z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. Dlatego terminy liczy się od zakończenia sprawy spadkowej, a nie od dnia śmierci. Zwłoka w przeprowadzeniu sprawy spadkowej nie powoduje więc automatycznie utraty zwolnienia. Powoduje natomiast inne problemy majątkowe, bo majątek pozostaje nieuregulowany.