Zniesławienie w internecie i prywatny akt oskarżenia

Zniesławienie to pomówienie o postępowanie lub właściwości, które mogą poniżyć w opinii publicznej albo narazić na utratę zaufania potrzebnego dla danego stanowiska, zawodu lub rodzaju działalności. Zniewaga dotyczy obraźliwej formy wypowiedzi, niezależnie od jej prawdziwości. Zniesławienie odnosi się więc do treści zarzutu, a zniewaga do sposobu wypowiedzi. Oba czyny ścigane są z oskarżenia prywatnego.

Karalność ustaje z upływem roku od dowiedzenia się przez pokrzywdzonego o osobie sprawcy, jednak nie później niż z upływem trzech lat od popełnienia czynu. To krótkie terminy, a przy publikacjach internetowych ustalenie autora bywa czasochłonne. Dlatego czynności zmierzające do ustalenia sprawcy warto rozpocząć od razu. Równolegle biegnie dłuższy termin dla roszczeń cywilnych.

To dwie różne ścieżki, które można prowadzić równolegle. Droga cywilna o ochronę dóbr osobistych pozwala żądać usunięcia wpisu, przeprosin i zadośćuczynienia, a ciężar wykazania braku bezprawności spoczywa na pozwanym. Droga karna kończy się orzeczeniem wobec sprawcy i bywa skuteczniejsza wizerunkowo. Wybór zależy od tego, czy celem jest przede wszystkim usunięcie treści, rekompensata, czy rozstrzygnięcie o winie.

Można wystąpić do administratora serwisu o udostępnienie danych, a przy odmowie skorzystać z drogi przez organy ścigania albo z wnioskiem do sądu. Adres IP i dane abonenta uzyskuje się w toku postępowania, przy czym dostawcy przechowują je przez ograniczony czas. Dlatego zwłoka realnie utrudnia ustalenie sprawcy. Równolegle trzeba zabezpieczyć dowody publikacji.

Zrzut ekranu bywa niewystarczający, jeżeli druga strona zakwestionuje jego autentyczność. Pewniejsze jest sporządzenie protokołu u notariusza albo skorzystanie z usług dokumentujących treść strony wraz z datą i adresem.